فایلار
Generic selectors
Exact matches only
Search in title
Search in content
Search in posts
Search in pages
اطلاعات بیشتر

مبانی نظری و پیشینه تحقیق درباره فعالیت های فوق برنامه در مدارس

مبانی نظری و پیشینه تحقیق درباره فعالیت های فوق برنامه در مدارس

دسته بندیروانشناسی و علوم تربیتی
فرمت فایلdoc
حجم فایل۲۲ کیلو بایت
تعداد صفحات۱۹
برای دانلود فایل روی دکمه زیر کلیک کنید
دریافت فایل

مبانی نظری و پیشینه تحقیق درباره فعالیت های فوق برنامه در مدارس

خصوصیات محصول:

  • منابع فارسی و انگلیسی دارد.
  • ارجاع و پاورقی استاندارد دارد.
  • رفرنس دهی استاندارد دارد.
  • کاملترین در سطح اینترنت، دارای تحقیقات انجام شده در ضمینه تحقیق
  • گارانتی بازگشت وجه دارد.

فرمت : doc

تعداد صفحات : ۱۹

بخشی از متن :

فعالیت های فوق برنامه

تعریف فعالیت های فوق برنامه

با بررسی منابع مختلف مشخص می شود صاحب نظران دیدگاه های مختلفی را درباره مفهوم فعالیت های فوق برنامه ارائه نموده اند. چنانچه از منظر ارتباط با برنامه درسی مورد مطالعه قرار گیرد یکی از شاخه های آن به شمار می آید. برنامه درسی در یک دیدگاه به سه دسته دروس اجباری، اختیاری و فعالیت های فوق برنامه، تقسیم می شود. در توصیف دسته سوم بیان شده، فعالیت های دانش آموزان یا فوق برنامه امروزه تحت عنوان دوره آموزشی سوم مطرح می شود. دوره آموزش سوم تازه ترین دوره ای است که برای شرح گستره وسیعی از تفاوت مدرسه و میزان تعهد و قبول مسئولیت آنها در قبال سیستم ها، باشگاه ها و سازمان ها به کار می رود( بیونت و کلس، ۱۹۸۹).

فعالیت های فوق برنامه چون در مقابل فعالیت های تربیتی برنامه ریزی شده یا رسمی قرار دارد جزئی از فعالیت های غیررسمی است و معروف ترین اصطلاحات آن عبارت از: فعالیت های فوق برنامه ای، خارج از کلاس، غیررسمی، کمک برنامه و … است(شعاری نژاد، ۱۳۸۲). با توجه به اینکه تربیت دارای دو بعد، رسمی و غیر رسمی می باشد، تربیت غیر رسمی بعد از تربیت رسمی شامل مجموعه آموخته ها و یادگیری ها می باشد که در چارچوب کتاب های مدارس تشکیل نمی گردد بلکه در کنار آنها بوده و نقش مکمل آنها را دارند( ملکی، ۱۳۸۵).

گوردون و بریجلال به نقل از احمدی و همکاران(۱۳۸۳) معتقدند فعالیت های فوق برنامه آن دسته از تجارب آموزشی هستند که جزء برنامه های رسمی نبوده و ماهیت رقابتی با آن دارند. آنها در تعریف این نوع آموزش و پرورش می نویسند:« ما این نوع آموزش و پرورش را به مثابه یادگیری رسمی و غیررسمی، توسعه و تقویت فرصت های یادگیری دانش آموزان در خارج از مدرسه و فراسوی اوقات رسمی مدرسه می دانیم.»

موریانا[۱] و همکاران(۲۰۰۶) معتقدند فعالیت های فوق برنامه فعالیت های تکمیلی است که در مدرسه تحت نظر مدیر اجرا می شود. کلیتین[۲](۱۹۹۹) ضمن اشاره به این موضوع فعالیت های فوق برنامه را شامل فعالیت های گروهی در مورد تولید یک روزنامه، نوشتن نمایشنامه، استفاده از رایانه، کاردستی، با مشارکت در گروه های مورد علاقه یا ذی نفع مانند کلوپ ها می داند. کلیتین در عین حال به نقل از اوکانر و مک گوایر[۳] که این فعالیت ها نیازمند ایجاد انگیزه و به چالش طلبیدن دانش آموز یا تحریک نیاز آنها نیز هستند.

فضلی خانی و همکاران(۱۳۸۴) معتقدند مجموعه فعالیت هایی سازمان یافته و پیش بینی شده ای است کهبه منظور تثبیت، تعمیق، تعمیق، آشنایی و کارکرد عملی در طول سال تحصیلی برای دانش آموزان در نظر گرفته می شود تا به رشد، تعالی، شکوفایی استعدادها، و مشارکت در برنامه های عملی کمک نماید.

مهرمحمدی(۱۳۸۶) معتقد است برنامه درسی نباید تماما از بالا دیکته شود. برنامه درسی یک بخش تجویزی دارد و یک بخش غیر تجویزی دارد. این فضایی است که در اختیار مدرسه قرار می گیرد تا مطابق با علایق نیازهاو بدون دیکته شدن از مرکز، فعالیت های یادگیری در دستور کار قرار گیرد.« برنامه ها و فعالیت هایی هستند که الزاما وابسته و پیوسته به برنامه درسی تجویزی نبوده و از ساختاری باز و تعیین نایافته برخوردارند.در تعریفی دیگر نیز غیر رسمی بودن این فعالیت ها مورد توجه قرار دارد. « برنامه درسی فوق برنامه، شامل کلیه تجربیات برنامه ریزی شده ای است که از حیطه موضوعات درسی مدرسه خارج است. در نقطه مقابل برنامه درسی قرار می گیرد. اگر چه از لحاظ اداری عمدتا کم اهمیت تر از برنامه درسی است اما در بسیاری از جهات مهم تر و مؤثرتر از آن می باشد( فتحی و اجارگاه، ۱۳۸۸).


[۱] Moriana

[2] Colitin

[3] Oconnor & Mcguire

منابع

منابع فارسی:

  1. اثنی عشر کهنوجی، غلامرضا،۱۳۸۳)، بررسی رابطه خودکارآمدی تحصیلی و پیشرفت تحصیلی دانش آموزان دختر و پسر شهرستان رفسنجان، پایان نامه کارشناسی ارشد، دانشگاه آزاد اسلامی زرند.
  2. احمدی، فاطمه،(۱۳۸۴)، یادگیری و فعالیت های مکمل و فوق برنامه، مجموعه مقالات برگزیده ی همایش تبیین جایگاه فعالیت های مکمل و فوق برنامه تهران: انتشارات رسانه تخصصی.
  3. استوار، ابرقویی، فاطمه صغری،(۱۳۸۰)، بررسی رابطه بین فعالیت های فوق برنامه و پیشرفت تحصیلی دانش آموزان، پایان نامه کارشناسی ارشد، پژوهشکده تعلیم و تربیت تهران.
  4. اسفندیاری، توران،(۱۳۸۷)، عوامل و زمینه های موثر در آموزش های غیر رسمی شهروندی، مجموعه مقالات اولین همایش آموزش و یادگیری غیر رسمی، مشهد، دانشگاه فردوسی.
  5. امیرتاش، علی محمد،(۱۳۸۳)، فوق برنامه و اوقات فراغت، با تاکید بر فعالیت های ورزشی در دانشگاه تربی معلم تهران از دیدگاه مدیران، اعضای هیات علمی و کارکنان آن، فصلنامه المپیک، سال دوازدهم، شماره ۲(پیاپی ۲۶)، ص ۳۸-۵۷٫
  6. امین زاده، احمد؛ سلطان زاده، فرید و صلواتی، ۱۳۸۸رسول،(۱۳۸۸). ارزیابی عملکرد سازمان با مدل روش امتیازی متوازن BSC، مجله مدیریت صنعتی دانشکده علوم انسانی دانشگاه آزاد اسلامی سنندج، شماره ۸، صص ۶۷ تا ۷۳٫
  7. برزگر بفرویی،کاظم؛ سعدی پور، اسماعیل،(۱۳۹۱)، مدل یابی روابط بین باورهای معرفت شناختی، خودکارآمدی تحصیلی، خود نظم دهی فراشناختی و پردازش عمیق با عملرد تحصیلی دانش آموزان دبیرستان، فصلنامه تاز های علوم شناختی، سال ۱۴، شماره ۱٫ ص ۵۳-۶۶٫
  8. بهرامی، هادی؛ عباسیان فرد، مهرنوش،(۱۳۹۰)، خودکارآمدی و انگیزه ی پیشرفت در دانش آموزان دختر دوره پیش دانشگاهی شهر تهران سال تحصیلی ۸۸-۸۹، مشاور مدرسه، دوره ششم، شماره ۱، ص ۳-۷٫
  9. بیابانگرد، اسماعیل،(۱۳۷۸)، روش های افزایش عزت نفس در کودکان و نوجوانان، تهران: انتشارات سازمان انجمن اولیاء و مربیان.
  10. بیرامی، منصور و بهادری، خسرو،(۱۳۸۹)، ارتباط شیوه های تربیتی والدین، پیشرفت تحصیلی دانش آموزان راهنمایی مدارس شهر ایلخچی، مجله علوم تربیتی، شماره ۱۰، ص ۷-۲۱٫
  11. پارسا، عبدالله،(۱۳۸۵)، بررسی عوامل موثر بر برنامه درسی اجرا شده و برنامه درسی آموخته شده در دوره های کارشناسی شیراز، دانشگاه شیراز.
  12. پروین، لارنس و جان، اولیوربی،(۱۳۸۶)، شخصیت نظریه پژوهش. ترجمه محمد جعفر جوادی و پروین کدیور، تهران: آبپز.
  13. پورسعید، سید مسعود،(۱۳۸۸)، طراحی الگوی توسعه ی منابع انسانی کارآفرین براساس نظریه ی یادگیری اجتماعی، فصلنامه پژوهش های مدیریت منابع انسانی، سال اول، شماره ۳، ص ۲۱-۳۶٫
  14. پیری، موسی،(۱۳۸۸)، طراحی و اعتبار سنجی الگوی برنامه ریزی درسی مدرسه محور، دانشگاه تربیت معلم تهران.
  15. تاجیک اسمعیلی، عزیزالله،(۱۳۸۷)، بخش فوق برنامه الگوی نظری خرده نظام برنامه ریزی درسی و فناوری آموزشی از طرح تدوین سند ملی آموزش و پرورش، تهران: وزارت آموزش و پرورش.
  16. ترابی، فاطمه،(۱۳۸۵)، بررسی رابطه فعالیت های فوق برنامه و پیشرفت تحصیلی دانش آموزان، پایان نامه کارشناسی ارشد، پژوهشکده تعلیم و تربیت تهران.
  17. جدیدی، هوشنگ؛ احمدیان، حمزه؛ یاراحمدی، یحیی و صالحی، رضا،(۱۳۸۹)، بررسی رابطه بین سلامت روانی و عملکرد تحصیلی دانشجویان دوره های کاردانی و کارشناسی واحدهای دانشگاه آزاد اسلامی منطقه ۱۱ در سال تحصیلی ۸۷-۸۸، پایان نامه کارشناسی ارشد، دانشگاه آزاد واحد سنندج.
  18. خجسته مهر، رضا؛ عباس پور، ذبیح اله؛ کرایی، امین و کوچکی، رحیم،(۱۳۹۱)، تاثیر برنامه موفقیت تحصیلی بر عملکرد و خودپنداره تحصیلی، نگرش نسبت به مدرسه، یادگیری شیوه موفقیت در مدرسه و سازگاری اجتماعی دانش آموزان، مجله ی روان شناسی مدرسه، دوره ی ۱، شماره ۱، ص ۲۷-۴۵٫
  19. حافظی کتایون؛ سیاسی، حوری؛ شهنی ییلاق، مریم،(۱۳۸۸)، بررسی مدل علی عملکرد گذشته، باورهای معرفت شناختی، جهت گیری هدف، مهارت های خودتنظیمی، خودکارآمدی و عملکرد بعدی در درس ریاضی دانش آموزان سال اول دبیرستان های شهردلفان، مجله علوم تربیتی و روان شناسی دانشگاه اهواز، ص ۷۳-۹۶٫
  20. درتاج، فریبرز،(۱۳۸۳)، بررسی تاثیر شبیه سازی ذهنی فرایندی و فراورده ای بر بهبود عملکرد تحصیلی دانشجویان ساخت و هنجاریابی آزمون عملکرد تحصیلی، رساله دکتری روانشناسی تربیتی، دانشکده روان شناسی و علوم تربیتی، دانشگاه علامه طباطبایی.
  21. ذاعرابیان، احمد؛ خداپناهی، محمود؛ک، حیدری، محرم و صالح صدق پور،بهمن،(۱۳۸۳)، بررسی رابطه باورهای خودکارآمدی بر سلامت روان و موفقیت تحصیلی دانشجویان، مجله روانشناسی، شماره ۴، ص ۳۶۰-۳۷۰٫
  22. زراعتی ایده لو، رقیه،(۱۳۸۸)، بررسی تاثیر فعالیت های فوق برنامه بر پیشرفت تحصیلی دانش آموزان از دیدگاه: مدیران، دبیران و دانش آموزان دبیرستان های شهرستان های استان تهران.
  23. زینلی پور، حسین؛ زارعی، اقبال و زندی نیا، زهره،(۱۳۸۸)، خودکارآمدی عمومی و تحصیلی دانش آموزان و ارتباط آن با عملکرد تحصیلی ، مطالعات روانشناسی تربیتی، شماره ۹، ص ۱۳-۲۸٫
  24. ساکی، رضا؛ قلی پورهفتخوانی، زهره؛ رضایی، منیره،( ۱۳۸۹)، بررسی رابطه تعهد سازمانی معلمان با عملکرد تحصیلی دانش آموزان در مدارس راهنمایی دخترانه منطقه ۶ شهر تهران، فصلنامه رهبری و مدیریت آموزشی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد گرمسار، سال چهارم، شماره ۳، ص ۶۱-۸۵٫
  25. سبحانی نژاد، مهدی؛ یوزباشی، علیرضا؛ عیوضی، مریم؛ میهمان دوست، زهرا،(۱۳۸۷)، تبیین چالش ها و راهکارهای بهره گیری از فعالیت های فوق برنامه مدارس جهت تربیت شهروندی دانش آموزان، مجموعه مقالات اولین همایش آموزش و یادگیری غیر رسمی، مشهد، دانشگاه فردوسی.
  26. سیف، دیبا؛ مرزوقی، رحمت الله،(۱۳۸۷)، رابطه ابعاد باورهای معرفت شناختی و خودکارآمدی با عملکرد تحصیلی دانش آموزان مقطع راهنمایی در درس علوم تجربی، دانشور رفتار، شماره ۳۳، ص ۱-۱۴٫
  27. سیف، علی اکبر،(۱۳۸۱)، روانشناسی پرورشی، روان شناسی یادگیری و آموزش، تهران: انتشارات آگاه.
  28. سیف، علی اکبر،(۱۳۸۶)، روانشناسی پرورشی نوین: روان شناسی یادگیری و آموزش، ویرایش ششم، تهران: دوران.
  29. شاوران، حمیدرضا؛ سلیمی، قربانعلی؛ همایی، رضا،(۱۳۸۷)، سنجش عملکرد تحصیلی دانشجویان دانشگاه اصفهان براساس فرهنگ های چندگانه آنان، مجله پژوهشی دانشگاه اصفهان، جلد بیست و نهم، شماره ۱، ص ۱۴۷-۱۶۰٫
  30. شعاری نژاد، علی اکبر،(۱۳۸۲)، نقش فعالیت های فوق برنامه در تربیت نوجوانان، انتشارات اطلاعات، تهران: انتشارات پیام نور.
  31. شفیعی، حسن و معتمدی، عبدالله،(۱۳۹۰)، تاثیر خودکارآمدی ادراک شده بر پردازش اطلاعات چهره هیجانی، مجله علوم رفتاری، دوره ۵، شماره ۳، ص ۲۶۱-۲۶۷٫
  32. شکری، امید؛ دانشورپور، زهره؛ عسگری، اعظم،(۱۳۸۶)، تفاوت های جنسیتی در عملکرد تحصیلی: نقش صفات شخصیت، مجله علوم رفتاری، دوره ۲، شماره۲، ص ۱۲۷-۱۴۲٫
  33. شمشیری، بابک،(۱۳۸۷)، فعالیت های اردویی در طبیعت، حلقه مفقوده تربیت در آموزش و پرورش ایران، مجموعه مقالات اولین همایش آموزش و یادگیری غیر رسمی، مشهد: دانشگاه فردوسی.
  34. شولتز، دوان و شولتز، سیدنی. الن،(۲۰۰۵)، نظریه شخصیت. ترجمه یحیی سیدمحمدی(۱۳۹۰). تهران: ویرایش.
  35. عابدینی، یاسمین،(۱۳۹۰)، پیش بینی پیشرفت تحصیلی دانش آموزان دبیرستانی براساس باورهای خودکارآمدی، وضعیت اجتماعی- اقتصادی و رشته تحصیلی، روانشناسی معاصر، شماره ۶، ص ۵۷-۷۰٫
  36. عصاره، علیرضا،(۱۳۷۸)، پیشرفت تحصیلی، دغدغه های خانواده ها، تهران: نشریه انجمن اولیا و مربیان پیوند.
  37. علمشاهی، مهدی،(۱۳۸۸)، عوامل موثر بر پیشرفت تحصیلی دانش آموزان، پایان نامه کارشناسی ارشد، دانشگاه آزاد واحد خوراسگان.
  38. فتحی واجارگاه، کورش،(۱۳۸۶)، برنامه درسی به سوی هویت های جدید، تهران: آییژ.
  39. فتحی واجارگاه، کورش،(۱۳۸۸)، اصول و مفاهیم برنامه درسی، تهران: بال.
  40. فراهانی، مریم و مرادی، هوشنگ، (۱۳۸۹)، بررسی تاثیر تعهد سازمانی بر عملکرد سازمان، دوماهنامه توسعه انسانی پلیس، سال هفتم، شماره ۲۰، مرداد و شهریور ۱۳۸۹، ص ۷۳ تا ۹۶٫
  41. فضلی خانی، منوچهر؛ مظفری، عباسعلی؛ یوسفی، جمشید؛ گلچین، منیژه،(۱۳۸۴)، راهنمای تهیه و تدوین فعالیت های مکمل و فوق برنامه، منادی تربیت.
  42. فضلی، صفر و آذر، عادل،(۱۳۸۱)، طراحی مدل ریاضی عملکرد مدیر با استفاده از تحلیل پوششی داده ها، فصلنامه مدرس، دوره ۶، شماره ۳، ص۱۰۰-۱۲۴٫
  43. قلتاش، عباس؛ اوجی نژاد، احمد و برزگر، محسن،(۱۳۸۹)، تاثیر آموزش راهبرهای فراشناخت بر عملکرد تحصیلی و خلاقیت دانش آموزان پسر پایه ی پنجم ابتدایی، فصلنامه روانشناسی تربیتی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد تنکابن، سال اول، شماره ۴، ص ۱۱۹-۱۳۵٫
  44. کاکا برایی. کیوان و افشارنیا، کریم،(۱۳۸۹)، رابطه بین جهت گیری ساختار کلاسی و باورهای خودکارآمدی با پیشرفت تحصیلی، فصلنامه روان شناختی، شماره ۲۰، ص ۹۹-۱۰۲٫
  45. کرمی، جهانگیر؛ زکی یی، علی؛ رحمانزاده، صباح و علیخانی، مصطفی،(۱۳۹۰)، نقش باورهای فراشناخت و باورهای خودکارآمدی در اضطراب امتحان و پیشرفت تحصیلی دانش آموزان، اولین همایش ملی یافته های علوم شناختی در تعلیم و تربیت، ص ۷۷۰۷۸۳٫
  46. کریمی، شوکت،(۱۳۸۴)، راهنمای تهیه و تدوین فعالیت های مکمل و فوق برنامه، اصفهان: مرکز تحقیقات معلمان اصفهان.
  47. کیوان فر، محمدرضا،(۱۳۷۴)، بررسی رابطه بین خودنداره و پیشرفت تحصیلی دانش آموزان سال سوم راهنمایی، پایان نامه کارشناسیارشد، دانشکده علوم تربیتی، دانشگاه اصفهان.
  48. کارشکی، حسین،(۱۳۸۱)، تاثیر آموزش راهبردهای فراشناختی بر درک مطلب دانش آموزان، مجله روانشناسی، شماره ۲۱، سال ششم، شماره ۱، ص ۶۵-۶۶٫
  49. گیلک، مهناز،(۱۳۸۶)، آموزش مهارت های زندگی از طریق فعالیت های مکمل و فوق برنامه مدارس، نشریه پیوند، انجمن اولیاء و مربیان ایران.
  50. گرگز، منصور و اسماعیلی، حدیث،(۱۳۹۱)، بررسی عوامل تعیین کننده عملکرد تحصیلی دانشجویان مقطع کارشناسی رشته حسابداری با استفاده از شبکه عصبی، رهبری و مدیریت آموزشی، شماره ۱۹، ص ۱۰۷-۱۲۶٫
  51. لواسانی، مریم و درانی، کیوان،(۱۳۸۳)، رابطه بین ویژگی های فردی و خانوادگی با پیشرفت تحصیلی دانشجویان روانشناسی و علوم تربیتی دانشگاه تهران، مجله روانشناسی و علوم تربیتی، شماره ۲، ص ۱-۲٫
  52. ملکی، حسن،(۱۳۸۵)، آشنایی با فعالیت های مکمل و فوق برنامه در کلاس درس، مریوان.
  53. موسی پور، نعمت الله،(۱۳۸۲)، مبانی برنامه ریزی آموزش متوسطه، مشهد: نشر نی.
  54. مهر محمدی، محمود،(۱۳۸۶)، الگوی نظری زیر نظام برنامه ریزی درسی و فناوری آموزشی تهران: کمیته مطالعات نظری سند ملی آموزش و پرورش.
  55. مهرافروز، حجت الله و شهرآرای، مهرناز،(۱۳۸۱)، بررسی رابطه نگرش نسبت به شیوه های فرزند پروری و مکان کنترل با پیشرفت تحصیلی دانش آموزان پسر پایه چهارم ابتدایی، مجله علوم تربیتی و روانشناسی دانشگاه شهید چمران، دوره سوم، سال نهم، شماره ۲، ص ۱۳۱-۱۴۸٫
  56. میکائیلی، نیلوفر؛ افروز، غلامعلی؛ قلیزاده، لیلا،(۱۳۹۱)، ارتباط خودپنداره و فرسودگی تحصیلی با عملکرد تحصیلی دانش آموزان دختر، مجله روانشناسی مدرسه، شماره ۳و۴، ص ۹۰-۱۰۳٫
  57. نادری، امیر؛ حاجی حسین نژاد، غلامحسین؛ تاجیک اسمعیلی، عزیزالله؛ زین آبادی، حسن رضا،(۱۳۹۰)، ویژگی های اهداف فعالیت های فوق برنامه دانش آموزان دبیرستانی با رویکرد پیشگیری از آسیب های اجتماعی، فصلنامه روان شناسی تربیتی شماره بیست و چهارم، سال هشتم، ص۷۱-۹۸٫
  58. یاراحمدی، یحییو مرادی، امید،(۱۳۹۱)، رابطه بین ادراک حمایت از سوی خانواده، معلمان و دوستان و باورهای خودکارآمدی با پیشرفت تحصیلی دانش آموزان، همایش ملی شخصیت و زندگی نوین، شماره ۱، ص ۱-۲۷٫

منابع انگلیسی:

  1. Bandura A (1997) self-Efficacy: Exercise of control .New York: w.h.freeman company.
  2. Bandura A (2006) Adolescent development from an agnatic perspective.
  3. Cohen D (٢٠٠٧) Availability of High School Extracurricular Sports Programs and High Risk Behaviors. Journal of school health ٢ p٨٠-٨۶.
  4. Carroll A.M Houghton S wood R .unsworth K Hattie J Gordon L & Bo We r J (2009) Self-efficacy and acaedemic achivement in australian high School seudents. The mediatiny effects of academic aspions and delinquency.Journal of Adslescence vol 32(4) pp 717-817.

5) Chang B.G & Solomon J (2010) Stereotype threat test Anxiety and 5)

Specific self-efficacy as predictors of promothion Exam

performance.Group& Organization management. Vol. 35 PP. 77-107.

6) Elizabeth. M (٢٠٠۶) What Are Extracurricular Activities. www. wisGgeek .org

7) Guest A (٢٠٠٩) A school level Analysis of Adolescent Extracurricular Activities delinquency and depuration. Journal of youth.

8) Lilian K.Y (2012) Astudy of the attitu de self-efficacy Effort andadademic achivement students towards research mothods andstatistics.Journal. Educational.studies.Vol(1) pp154-183.

9) Lopez F.G Lent R.W Brown S.D & Gore P. A. Jr (1997) Role of social-cognitive expectations in high school students mathematics-related interest and performance. Journal of Counseling Psychology 44 44-52

10) Pintrich P. R & De Groot E. V (1990) Motivational and self-regulated learning components ofclassroom academic performance. Journal of Educational Psychology 82 33-40.

11) Yazici H Seyis S & Altun F (2011) Emotional intelligence and selfefficacy beliefs as predictors of academicachievement among high school students. Journal social and behavioral sciences vol(15) pp2319-2323.

12) Yang H. J (2004) Factors affecting student burnout and academic achievement in multiple enrolment programs in Taiwan’s technical-vocational colleges. International Journal of Educational Development 24 283-301.

13) Zimmerman B.J (2008) Invertigatingsehf-reglation and motivatiou historical packground method logical developments and furure propects Journal research american educational 45 p16

رایگان اطلاعات بیشتر
سبد آیتم حذف شد برگرداندن محصول حذف شده
  • سبد خالی از محصول می باشد.